Բնապահպաններն ահազանգում են Հայաստանում առկա պոչամբարների՝ բնության ու մարդկանց առողջության վրա ունեցած բացասական ազդեցության մասին: Հայաստանում խնդիրն ակնառու է, քանի որ պոչամբարների կառուցումն ու դրանց մեկուսացումը շրջակա միջավայրից կատարվում է հիմնականում ոչ միջազգային չափորոշիչների համաձայն:

«Վտանգավոր օբյեկտները պետք է ունենան իրենց սանիտարական գոտիները, որոնց սահմանների շուրջ չպետք է լինի բնակչության անմիջական գործունեություն, չպետք է լինեն քաղաքներ, բնակավայրեր: Սակայն դա չի պահպանվում Հայաստանում»

Պոչամբարների բացասական ազդեցությունը

Շրջակա միջավայրի վրա պոչամբարների ունեցած բացասական ազդեցության մասին բնապահպանները մեկ անգամ չէ, որ բարձրաձայնել են: Մասնավորապես նշվում է, որ Սյունիքի և Լոռու մարզերի որոշ բնակավայրերում ծանր մետաղների և մկնդեղի քանակը զգալիորեն գերազանցում է  թույլատրված միջազգային չափանիշները: . Մասնավորապես՝ Ախթալայում ապրող ավելի քան 84%, իսկ Ալավերդիում ապրող ավելի քան 75% երեխաների օրգանիզմում կապարը գերազանցել է սահմանային մակարդակը:

Ուսումնասիրության հեղինակները նշում են, որ Ախթալայում ծանր մետաղների տարածվածության մի քանի պատճառ են հայտնաբերել: «Իրավիճակը Հայաստանի Ախթալա քաղաքում. Հանքարդյունաբերության  բնապահպանական և առողջապահական հետևանքները» զեկույցում նշվում է, որ թունավոր նյութերի աղբյուր են հանդիսանում  Նազիկի պոչամբարն ու վերամշակող գործարանից պոչերի արտանետումն Ախթալա գետ:

Քաջարան քաղաքում և դրան մոտ Լեռնաձոր գյուղում էլ հետազոտված 17 երեխայի մազերում ծանր մետաղներ են հայտնաբերվել: Այս դեպքում ևս մատնանշվում է պոչամբարի ազդեցության մասին և այս անգամ՝ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի ուսումնասիրության մեջ:

Պոչամբարները գյուղացիների կողմից օգտագործվում են իբրև արոտավայր և այգի: Չգործող պոչամբարների տարածքներում գյուղացիները միրգ-բանջարեղեն են աճեցնում  ու անասուններին արածացնում:

Կայքը` https://ampop.am/tailing-risks-in-armenia/

26.09. 2021թվ.